Sebagai anak yang hidup dalam era transisi dari kuno ke modern.. *ceileh* tentunya punya kenangan tersendiri.
Jadi inget jaman SD nih era 97an.. siapa tau ada yang masih inget.. Nostalgia yuk...
Cokelat ayam jago
ibi warung : 100 rupiah neng..
aku : meser 10 bi *bari masihkeun artos @Rp.50 an, ( 20 bo.... haaaa )
ibi warung : eneng tos muka cengclengan nya ?? teu kinten2 ari eneng meser coklat seueur2 teuing sakitu waos tos harideung... (gubrakkk.... )
aku : **ngaleos** bari nyengir .
Kue Koya
aku : muhun bu, tapi da teu nga emam koya oge dikasur aya wae sireum.
ibu : nga emam naon atuh ?
aku : ngaemam gula beureum nu disimpen di luhur hawu.
ibu : @#$%^&*(())@!$%^^^& *** na... ari eneng kabina-bina kawas sireum wae..
rerencangan : neng, sabarahaan eta endog cakcak?
aku :teu di ical, mang. pami bade meser tuh ka si ibi. ** jutek**
rerencangan : ukeun we atuh 1 lah nu warna bodas, ngaruy yeuh neng aa.... ninggal endog cak cak teh.....
aku : upami ninggal endog nyalira ngaruy teu??? haaaaaaaaa.....
Finto (belum jadul2 amat siee )
aku : bi, finto sabaraha ?
ibi warung : finto na hungkul mah 250 Rupiah, upami di seduh 400 Rupiah, bade nu mana nenk ?
aku : bade finto na hungkul da gaduh 200 acis na, tapi ukeun cai na sareng nambut gelas na nya bi......
ibi warung : @##$$%%@#######
Chiki
rerencangan : hey... hoyong teu ?** rerencangan nawisan sabungkus chiki nu masih kembung ti caket tulak panto kelas**
aku : hoyong ih,, sok alungkeun..
rerencangan : happp sok tangkep tidinya...
aku : hppppp... nuhun nyi. naha hampang ieu mah?
rerencangan : enya matak dipasihkeun ka eneng oge, eta ciki teh teu aya eusian. pami aya mah moal dipasihkeun, emam weh ku nyalira....
aku : ahhhh............. ** bari handeueul kabina-bina***
aku pernah jualan es waktu sd, tentunya udah ngalamin gimana pahitnya jadi tukang es. ***hik hik *** once upon a time dijalanan taneuh beureum (tanah merah di kampung,red ) tanpa aspal , tanpa batu. aku berjalan sambil membawa setermos es. gubrakkkkkkkkkkkkkk diriku terjatuh mungkin karena licin... setermos es berjatuhan ke tanah.. OMG! Otomatis es jadi kotor bungkus nya, tak kehilangan ide rok sekolah pun ku korbankan agar jangan sampai NOT SALE. Di lap satu persatu nyampe kinclong lagi.
Sesampainya disekolah es laku banget dalam sekejap. Ternyata dibalik derita itu ada bahagia, dan dibalik bahagia ada derita. heee..... seorang guru mendekatiku.
Bu guru : kunaon rok meni kotor kitu neng ?
aku : tilas ngelapan es bu, tadi abi geubis.jadi di elapan ku rok es na **polos**
bu guru : naha gening seep es na, aya nu wantun neun meser kitu?
aku : seep da barudak mah teu naroskeun rok abi ku naon janten kotor, pami naroskeun mah abi ge moal ngabohong bu.. pasti bade nyarios abi geubis sareng es na ngiring tigeletuk.
bu guru : #$%%^&**((()))@!###$$$
Rambut nini (Aromanis )
Jamana dulu , masih ada amang2 yang ngebarterin rambut nini nya sama barang2 plastik bekas, amang2 itu kita panggil "amang jawa kowek" ga tau artinya apa, mungkin karena si emang2 itu orang Jawa. tapi si emang yang satu ini udah pinter bahasa Sunda nya loh...walau masih medox.
Amang : tuker.. tuker... manis.. manis (artinya dia nyari barang yang udah ga ke pake terus dituker ma aromanis) ***sambil ngebunyiin semacam benda yang pegangannya dari kayu trus atasnya pake plastik keras kalau ga salah, diputer-puter. bunyi nya koek koek***
Udah ga aneh, begitu denger suara koek-koek itu, mata langsung melotot ke arah barang2 plastik, berharap ada alat2 dapur yang udah ga kepakai lagi. Udah dicari-cari tapi masih pada bagus. Ya namanya juga polos bin nakal (tapi sekarang ngga) karena terobsesi rambut nini akhirnya 1/4 kg bawang yang ada di dapur ludes bo....
aku : mang, ana ga punya yang butut2. jadi mau nuker rambut nini pake bawang punya ibu ya....
amang : kepriben , pie iki . ora iso....
aku : janji mang, ke kalo baskom punya ibu bolong, ke dikasih keun ka amang nya. sok ayeuna candak we bawang kanggo amang. tapi abi ukeun aromanis.
amang : monggo atuh. **baeud ***
******* yang pasti sampai saat ini ibu saya belum menyadari bawangnya udah ada yang ngerampok*****haaaaaaa.
Mie goreng
Ini adalah salah satu jajanan paling aku sukai. Harganya waktu itu Rp. 100,-.
Ibu : Neng, kade di bumi. Ibu kapasar heula. Eneng tong ngiring, sok hoyong jajan naon, ke di pangmeserken.
aku : wios, teu kedah meser nanaon . . eneng mah tos bageur ti kodrat na ***haaaaa****
Ibu : duh meni bageur..
aku : bade langkung bageur upami ibu mangmeserkeun emih beureum.. heee
Ibu : ah ... hanas di puji @#$%^&
Permen Strawberry
Harganya waktu itu adalah Rp. 25,- wow jaman sekarang mungkin uang segitu bisa beli Toyota Avanza. haaaaa..
bentuknya yang mirip obat, sering dipakai anyang2an (main2 ) dokter2an.
aku : silahkan duduk om, om sakit apa? ini obat nya.
( loh kokkkk.. ada dokter kaya gitu.. belum apa2 udah ngasih obat ) **haaa gokil**
Balon (pepelendungan )
Nah balon yang satu ini berbentuk pasta asalnya, kita harus jeli niup nya, barangkali ada yang bolong langsung di rapat2 ma tangan. walaupun berbau tapi seru juga niup balon ini. Pernah suatu hari mabok gara2 niup ni balon.
Bu guru (ngabsen ) : Vini...
Rerencangan : teu aya bu, teu damang
bu guru : teu damang kunaon ?
rerencangan : saurna mah seueur teuing niup balon bu, janten mabok.
Tensoplast
Yang satu ini bukan makanan... tapi cukup geli juga kalau nginget2 jaman dulu. Pernah nulis sesuatu sesuatu pakai kapur tulis di dinding kamar mandi karena saking suka nya ma seorang cowok (padahal masih kelas 4 SD ).
beginilah kira2 . :: *** (nama disamarkan ) aku harap kamu sudi untuk jadi tensoplasku yang slalu ada bahkan saat aku terluka ::
ha................... sampai2 lupa ngehapus tuh tulisan.. jadi weh ketauan kalau aku mulai merasakan jatuh cinta **monyet** haaa
Barangkali konco- konco punya kisah tersendiri ???











wah produknya bener-bener jadul ya. di jaman sekarang keknya gak ada lg neh. dulu kata ortu aq, kalo beli chiki ball trus bungkusnya kita dikumpulin sebanyak 25 lembar, bisa ditukerin sama tempat pensil di toko yang jualnya. katanya lagi kalo nyampe 100 lembar dapet tas sekolah. haduh repotnya, tiap hari musti mengkonsumsi chiki ball dong. bisa jadi bulet deh... sip deh. tulisannya menarik kak.
BalasHapus